Энэ хорвоо надад эрдэнэ мэт сайхан хүмүүсийг, мартагдашгүй сайхан нөхөрлөлийг өгч байгаад нь би талархаж явдаг билээ. Их сургуулийн ангийн андуудаа гэж . . .

Энэ сайхан зугаалга маань зайсан толгой өөд өгссөнөөр эхэлж билээ . . .

Гандан орохоо яаж мартах билээ . . .

Тэрэлжийн байгаль ч аргагүй сайхан байна лээ. Мэлхий хадны дэргэд тагнаа таших булгийн хүйтэн усаар ундлах нь ч аргагүй сайхан юм аа . . .

Мэдээж Тэрэлжийн тэнд байдаг сүм рүү явалгүй яахав. Дүүжин гүүрийг нь дамжаад л . . .

Уулийн таг дээр гарна гээд сүмийн ард талын уулын энгэр өөд өгсөөд эхэлсэн чинь айдас хүйдэс, ядрал, эргэлзээ, цөхрөл ээлжилсээр байх боловч хамтын сэтгэлээр мацаж билээ . . .



Ямар хүмүүс нь гэхээр намайг цөхрөөх өндөрлөгт хашаа байшин барьсан байдаг байнаа . . .

Зорилго өөд авирч гараад амарч хэвтэх шиг сайхан зүйл байхгүй юм билээ . . .

Уулын таг ч цэцэг навч, ой мод гээд байгалийн үзэмж төгс юм билээ . . .

Уруудах зам их, харих газар алсад байж туулах зам их болохоор бие ядрах нь жигтэйхэн байна. Гэхдээ сэтгэлийн баяр баясгалан түүнээс их юм билээ. Зугаалнаа гэж . . .